sábado, 30 de abril de 2011

DEBUT EN UN CAMPEONATO DE CICLISMO


Hola de nuevo!

Hace ya unos días que no escribo porque estos últimos tiempos vuelvo a estar bastante liada y no me llega el día para hacer todas las cosas (que raro!).

Tenía que contaros sobre las vacaciones de Semana Santa incluida la visita de la familia de Argentina, el partido solidario que organizaron algunos compañeros de la Facultad de Medicina y donde pudimos comprobar las habilidades de algunos profesores delante del balón, el día de ayer intensivo metida en la biblioteca con amigas haciendo un trabajo o también comentar la burradísima futbolística del miércoles en el Santiago Bernabéu: vaya vergüenza por ambos bandos y por la actuación de ese señor llamado árbitro.

¡Asco de fútbol!

Pero no, resulta que hay una novedad deportiva. ¡Preparados?!!!! El próximo fin de semana participaré en Madrid en el Campeonato de España de Ciclismo Adaptado en un circuito en Casa de Campo en la prueba de línea y en la contrarreloj.

Se trata de mi primera competición de ciclismo como deporte único, brillante idea de Cristina Azanza, compañera del cidade de Lugo Fluvial que será en esta ocasión mi pilota.

Para que esto sea posible ha sido fundamental la colaboración de un equipo, el Club Ciclista Vigués, al que las dos representaremos y al que agradezco enormemente su apoyo. Es fácil encontrar ayuda de equipos cuando eres conocida y cuando tienes un historial deportivo detrás que te avala… pero no es tan fácil cuando vas a hacer el debut en un deporte y con 23 años jajajaja. He tenido suerte de encontrarme con ellos.

Ahora ya tengo organizado el viaje, que al principio fue un poco complicado porque pasé toda la mañana intentando comprar los billetes por Internet y todas las tarjetas me daban error. Después decidí ir a la Caixa e hice una MasterCard prepaid de las que le gustan a Ryanair… volví a la resi e hice la compra de pasajes ¡Yo sola! Ya sé que no es una gran hazaña, pero para mi sí porque siempre me habían acabado ayudando.

La competición no va a estar fácil porque correremos con chicas ciclistas, porque estrenaré una bici que me van a prestar y porque Cris y yo nunca hemos andado juntas en el tándem. Pero…. Todo esto lo hace más divertido, os mantendré informados. Siempre he querido hacer alguna competición de ciclismo y por uno u otro motivo aun no lo he hecho... Ahora va!

10 años 1º participación en Cto Interescolar (atletismo)

13 años 1º participación en Cto de España Absoluto de natación

16 años 1º participación en Cto de España Absoluto Atletismo

22 Años 1º participación en Cto España de duatlón

23 1º participación en un cto de España de ciclismo

Y por último... ya he reaparecido por la piscina.

miércoles, 20 de abril de 2011

CAMPIONAS DE ESPAÑA DE DUATLÓN

E agora por fin é o momento da actualización no Blog sobre o campionato de España de duatlón de soria 2011. Aí vai.
XOVES: Día en Santiago con mañá de reventada de clases polos alumnos de 6º que tiveran a súa graduación o día anterior e pola mañá seguinte sempre pasan pola facultade para liberarnos dunhas horiñas de clase de xeito divertido. Este ano ata traían unha charanga. Tivemos tamén unha clase de Zombies e outra de Relación Médico-Paciente. Tarde de estudio na biblio de Medicina ata que os do Fluvial viñeron coa furgo a recollerme para ir a Lugo. Ata o venres estiven en casa de Alba (gracias por aguantarme con vós!!!).
VENRES: saímos dende Frigsa co bus a eso das 10 da mañá. No bus primeiro correxindo apuntes, despois vendo un trozo de peli, siesta pre comida, parada para comer, siesta post comida... Chegamos a Soria cerca das 19h. Deixamos as cousas no hotel e fomos con Poka á reunión técnica onde jorge García e felipe Gutiérrez explicaron detalladamente os circuitos e demais rollos da competición.
SÁBADO: erguinme cedo pero descansada. Tivemos que almorzar ás 7.30 porque era a hora á que abrían no hotel. A carreira era ás 9. Facía algo de fresco, ben me viñeron os manguitos e a camiseta térmica debaixo do mono, porque nas baixadas en bici o aire viña frío.

1º Carreira a pé: de mais a menos, na 2º volta paseino bastante mal respiratoriamente. O circuito non era sinxelo porque tiña varios puntos para virar, subida-baixada, badenes, unhas pequenas rampas para salva-los bordillos das aceras... Todo eso se complica cando vas coas gafas negras dos TRI6 e eso que Alba cumple eprfectamente a súa labor e explica todo detalladamente.

2º Ciclismo: lento lento lento, fíxeno lento. A bici é o que máis teño que insistir. Non era doado tampouco porque había novamente subidas e baixadas de xeito continuado. A 2º transición foi moi rápida.

3º Carreira a pé 2.5km: inexplicable, pero para min, subxetivamente, foi o que mellor me saiu e onde mellor me atopei. Chegada a meta con pequeno sprint na moqueta azul e Campionas de España TRI6. Gracias a todos os que estades ó meu lado polo voso apoio e cariño que SEMPRE é importante... (Mamá, papá, Patri, primos, tío, avoa, Cidade de Lugo Fluvial ó completo, Guillermo e Isa adestradores... ALBA!

A dedicatoria máis especial desta carreira é para a miña madriña porque en cada competición era unha das miñas incondicionais e sobre todo porque cada día era unha das miñas incondicionais e porque me quería moito, me quería a tope...

E nada máis, desexando que comecen os "tris" porque o duatlón aínda que me gusta... nada que ver co outro!


martes, 19 de abril de 2011

IMPOSSIBLE IS NOTHING!

Aunque UMBRO sea quien me ha dado la beca... vamos a utilizar una frase de un anuncio de la marca Adidas... "Impossible is nothing" para definir la tarde del miércoles pasado...
Estaba durmeindo la siesta después de comer y de estudiar un poquito... cuando desperté escuchando a mi vecina de habitación y compi de clase llamar por telf a sus padres porque ¡Habían salido las notas de neuroanatomía! Sí, aquel examen que hice el 23 de Marzo, miércoles y del que salí con una sensación de haberlo hecho no demasiado bien... Me puse bastante nerviosa porque... tenía que sí o sí levantarme e ir a mirar al tablón (las notas de los exámenes parciales no llegan al móvil). Me levanté y empecé a preparar la mochila para ir a entrenar después de pasar por la facultad (tenía bici e iba a ir a nadar). Cuando tenía la mochila hecha para marchar sonó mi alarma de despertador de la siesta y al ir a pararla vi que tenía un sms de Lucía, una de mis amigas de clase.
Era el mensaje con la buena noticia, estaba en la lista de aprobados del teórico y del práctico... Pico de euforia que tuve esa tarde... La parte práctica de esta asignatura me fue bastante costosa porque en las maquetas hay determinados detalles que me cuesta mcuho diferenciar y algunos, sobre todo en los cortes reales, que no puedo diferenciar porque no los veo.
Fui al tablón a confirmar la noticia (que ya sabía que era... pero era algo de "ver para creer") y fui al gimnasio. Luego fui con amigos de clase a tomar algo y a sentarnos en la Alameda a hablar un rato. Mi paso por la piscina se vió frustrado por la euforia y porque: no estaba en mi horario de nadar lo cual quiere decir que no puedo ni ponerme las chanclas para ir a hablar con mi entrenador a dos días del Campeonato de España de Duatlón.... Viva la amabilidad, en fin! En la próxima entrada os cuento del viaje y campeonato de Soria.

Biquiños

Susi